De kracht van jezelf zijn

Ik weet het nog zo goed. Ik was 14, lag half op de grond en half in de hangmat bij mijn ouders in de tuin. Nouja tuin... we stonden op een camping als tussenwoning omdat we gingen verhuizen naar een nieuw dorp. Ik vond het dood eng, weer een nieuwe school. Nummer 5 werd dit (3 basisscholen en 2 middelbare scholen). Tot nu toe was ik altijd gepest, buiten gesloten en nagewezen, ik werd aangekeken en over gepraat. Ik was er klaar mee! ZO ONWIJS KLAAR MEE!! Niet langer wilde ik die 'odd one out' zijn, niet langer dat rare verlegen meisje die altijd weer hulp en ondersteuning nodig had(hallo labeling van ADD en dyslexie). Dus besloot ik op dat moment, een week voor dat ik naar mijn nieuwe school ging, ik zelfverzekerd zou zijn. Natuurlijk ging dit niet even 1 2 3. Het was een totaal rampenplan van Fake it, Till you make it. And I f*cking made it!

Dit was mijn eerste stap naar zelfbevrijding, waarvan langzaam vele persoonlijke ontwikkelingen volgde. Ik was er klaar mee om er proberen bij te horen. Want toch was ik steeds net een beetje anders. Dat is vandaag de dag niet veranderd. Nog steeds ben ik anders dan iedereen hier, ben ik mijn eigen mocktail aan menselijke ervaringen, trauma's, overwinningen en geluksmomenten. 
Het verschil van toen en nu, is dat het nu mijn kracht is. Ik ben zo onwijs mijzelf dat ik geen dag iemand anders zou willen zijn. Ik heb al mijn grotten en glitters omarmd, verwelkomt en bekrachtig. Ik kwam er achter dat proberen iemand anders te zijn mij zo onwijs veel moeite en gedoe kost, dat ik dat mijn tijd eigenlijk niet eens waard vind. Dat als ik probeer iemand anders te zijn, ik mensen aantrek die dit ook proberen. Dat ik situaties aantrek die niet zuiver zijn in hun intentie. 

Nu zo'n 10 jaar later en heel wat levenslessen verder. Kan ik oprecht zeggen dat ik ben wie ik wil zijn. Dat ik een gelukkig leven beleef, maar vooral kan ik zeggen dat ik vrij ben. Bevrijd van de oordelen van andere, ontwapend van de mening van andere en ontwaakt uit leegzuigende situaties en mensen. Ik kan mezelf in de spiegel bekijken en mezelf zien. Wat een goddelijk geschenk is dat.

Universum reek mij mijn waarheid aan, ik keek op en pakte het met tranen in mijn ogen vast. Dankjewel